*พล่ามนะค่ะ มีแต่ตัวหนังสือ เข้าใจยาก สาระก็หาไม่ได้ ...ไม่นิยมก็ปิดไปเถอะค่ะ*

อืมม์............ 

เรื่องน่าปวดหัวช่วงนี้ก็คงไม่พ้นเรื่องครอบครัว งาน และคนรอบข้าง...

เหมือนเรื่องประจำที่ต้องหัดทำใจให้ชิน ...แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เหนื่อยนะ

ไอ้เหนื่อยกายมันไม่เท่าไหร่อย่างมากก็แค่ตาย แต่เหนื่อยใจนี่มันตายทั้งเป็นเลย(ว่ะ)

'โลก'  ของฉันแคบลงมาเรื่อย ๆ แต่ก็ลึกลงเรื่อย ๆ เช่นกัน

'โลก'  ของฉันไม่ได้เป็นลูกกลม ๆ สีฟ้าที่ลอยอยู่ในอวกาศตามแผนที่ดูดาว

'โลก'  ของฉันก็แค่พื้นที่ที่ชีวิตฉันเดินไปเรื่อย ๆ พร้อมความเหนื่อยล้าที่สะสมไปวัน ๆ

โลก'  ของฉันกำลังตายอย่างช้า ๆ .....

ทุกวันนี้สิ่งที่ทำให้ฉัน 'ยิ้มได้' / 'หัวเราะได้' / 'ดีใจได้' ...ก็ลดหายตายจากไปเยอะ

เพราะสิ่งเหล่านั้นค่อย ๆ เปลี่ยนไปตามกาลเวลา (หรือก็คือสันดรมันออกมาในที่สุด)

จะบอกว่าถ้าสังคมเปลี่ยน เราก็ต้องเปลี่ยนตามงั้นสิ?

แต่ผิดเหรอที่ฉันก้าวตามมันไม่ทัน..... ถ้าผิดก็ยินดีรับผิดและไม่ขอเปลี่ยนดีกว่า

หลายสิ่งหลายอย่างที่(เคย)คิดว่าสำคัญก็แสดงตนออกมาว่า 'ค่า'  ของฉันอยู่ที่ตรงไหน

จะว่าไม่เศร้าเลยก็โกหกไป แต่ก็ดีที่ยังได้เห็นโลกในหลากมุม ...ถึงคำว่า 'ผลประโยชน์'

'โลก'  ที่ฉันอยากหมุนไปกับมันก็แสดงตนชัดเจนแล้ว...

"หากคุณมี 'ประโยชน์' กับฉัน ฉันจะหมุนเพื่อคุณนะ"

"อ่า... ฉันก็เหมือนกัน ฉันจะทำ 'ประโยขน์' ให้มากกว่านี้... เพื่อเธอ"

(ตอบแบบข้างบนคือคนโง่ที่บ้าสินะ ...อ่า~ รากเหง้าสิ่งมีชีวิตในอดีตของฉัน)

ทั้ง 'โลกที่ฉันอยู่'  และ 'โลกที่ฉันอยากอยู่'  บัดนี้ล้วนเคลื่อนไหวด้วยคำว่า 'เงิน'

ฉันไม่เถียงหรอกว่าเงินมีค่าแค่ไหน ทำงานทุกวันก็รู้เห้ ๆ ว่ามันมีค่าต่อชีวิตเรา ๆ

ไม่อยากใช้คำสวยหรูที่เรียกว่า 'ความรัก / ความผูกพัน / ความฝัน' ...แต่ก็เข้าใจง่ายสุด

ฉันไม่ได้มองโลกในแง่ร้าย แต่มันก็ไม่ได้สวยงามไปทั้งหมด ...ก็แค่ขี้เกียจหลอกตัวเอง

'โลกที่ฉันอยู่'  ไม่อาจขับเคลื่อนด้วย 'ความรู้สึกพรรค์นั้น'

'โลกที่ฉันอยากอยู่'  ก็ไม่อาจขับเคลื่อนด้วย 'ความรู้สึกพรรค์นั้น'  อีกต่อไปแล้ว...

ตัวแปรที่มีค่าขับเคลื่อนโลกทั้งสองคือ 'เงิน'  และ 'ผลประโยชน์'  เท่านั้น

'ความรู้สึกพรรค์นั้น'  เป็นประโยคเสริมที่เอาไว้ประดับในรายงานชีวิตยามตาย_'าไปแล้ว

อย่ามาพูดว่า "คนเราถ้าจะทำจริง มันต้องสามารถทำความฝันกับความจริงด้วยกันได้สิ"

นั่นเป็นสิ่งที่ 'คุณ'  ทำได้ ...แต่ไม่ใช่ 'ฉัน'

(และหากคุณทำสิ่งนั้นได้จริงโดยที่ไม่มี 'เงิน'  มาเกี่ยวข้อง รบกวนเขียนมาบอกฉันด้วย

ฉันยินดีที่จะอ่านเรื่องราวของคุณด้วยความชื่นชมว่ายังมีคนทำในสิ่งที่ฉันทำไม่ได้อยู่...) 

ฉัน 'ไม่สามารถ'  ทำแบบนั้นได้แล้ว...

ไม่สิ... ต้องบอกว่า 'ไม่อยากทำ'  แบบนั้นแล้วมากกว่า...

เพราะฉันไม่มี 'ความรู้สึกพรรค์นั้น'  ต่ออะไรอีกแล้ว...

ในเมื่อ 'ความรู้สึกพรรค์นั้น'  ของฉันไม่จำเป็นต่อ 'โลกใด ๆ'  ของ 'คนที่ฉันรัก'  เลย...

ถ้าครอบครัวชื่นชมฉันสักนิดเหมือนที่ทำกับเขา ...ฉันคงไม่เศร้ามากขนาดนี้

ฉันเห็นความชื่นชมที่มีให้เมื่อฉันทำงาน...

ฉันเห็นความผิดหวังที่มีให้เมื่อฉันเอาเงินเดือนไปซื้อการ์ตูน...

ฉัน 'อยากได้เงิน' เพื่อซื้อการ์ตูนมาอ่านเงียบ ๆ ในห้องตัวเอง

เพราะอย่างน้อยกระดาษก็ไม่มองฉันด้วย 'ความรู้สึกพรรค์นั้น'

ถ้าคนที่ฉันรักไม่กลับมารักฉันเพราะฉันมีประโยชน์ ...ฉันคงผูกพันมากกว่านี้

ฉันเห็นความยินดีที่มีให้เมื่อเขานึกได้ว่ามีฉันอยู่...

ฉันเห็นความรำคาญที่มีให้เมื่อฉันนำพาความทุกข์มา...

โลกนี้หมุนไปด้วย 'เหตุ'  และ 'ผล'  เสมอ...

edit @ 30 Sep 2009 00:50:35 by ·÷±‡± Dako ±‡±÷·