กลับมาแล้วค่ะ~

ว่าจะอัพตั้งกะเมื่อวานแต่มันดันสลบตายไปก่อน เหอๆๆ

งานนี้ก็มานั่งอ่านไอ้ดาพล่ามกันเช่นเคย อิอิอิ

เริ่มด้วยตารางงานสุดเปรี้ยวที่มีทั้งแอบปั่นโดฯ/ที่ห้อมมือถือ/เข็มกลัด บลาๆๆ

ก็เล่นเอาเกือบตายไปเหมือนกัน แต่ก็เสร็จทันจนได้ ยะฮิ้ว~

แน่นอนว่าด้วยความร่วมมือจากพี่ๆน้องๆเราล้วนๆ ขอบคุณมากคร้าบ~บบบ

งานนี้ลงกรุงเทพฯ แบบครอบครัวเพราะป๊ะป๋ากะมะม้าลงไปด้วย

(ตอนแรกไอ้ดาชวนเล่นๆ เด๋วหาว่าเราแอบหนีเที่ยว ไปด้วยซะงั้น)

ก็เลยไปแบบทริปครอบครัว ตังห์สักกะแดงก็ม่ะด้ายจ่าย อิอิอิ (<-- เลว)

ออกบ้านวันศุกร์ที่ 4 ตั้งกะ 6 โมงเช้า ไปถึงก็เกือบ 5 โมงเย็นแน่ะ

ป๊ะป๋าเราเก่งที่ซู้ด-ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

นอนเอาแรงสู้ศึกในวันรุ่งขึ้น......

ทว่าผู้คนกลับโทรหาไอ้ดากันใหญ่ อนึ่งมาจากแฟนพันธุ์แท้เซย่า

(ที่เจ๊นากาบอกในวันรุ่งขึ้นว่าดีแล้วที่ไม่ได้ดู)

--------------------------------------------------------------------------------

เช้าวันเสาร์ที่ 5

ตื่นตั้งกะตี 5 เพราะนัดกัน 8 โมงเช้า กรี้ด-ดดดดดดดดดดดดดดดดด

(ป๊า/ม้า/อาทั้งสองตื่นตั้งกะตี 4 รอไปส่งไอ้ดา 555+)

บ้านอาอยู่ที่อ่อนนุชแถวๆ หัวตะเข้ พอถามว่าไกลเซนทรัลเวิร์ลมั้ย?

อาตอบว่าไม่รู้ แต่ออกบ้านเผื่อรถติดสักชั่วโมงสองชั่วโมงจะดีกว่า

คณาญาติของไอ้ดาก็สตาร์ทรถตอน 6 โมงครึ่ง แล้วก็ออกเดินทางโล้ด~!

ถนนโล่งๆ ดีจังอย่างนี้คงไปถึงเร็ว อิอิอิ

.....

.........

................

ครึ่งชั่วโมงต่อมาเซนทรัลเวิร์ลก็อยู่ข้างหน้าไอ้ดา

[=[  ]=]

มะ มะ มะ หมายความว่าจะใด๋นิ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(อาจำชื่อเก่าคือเวิร์ลเทรด เลยไม่รู้ว่าไอ้เซนนี้มันอยู่ไหน... ซะงั้น!)

ผลกรรมที่ตามมาก็คือเข้าห้างบ่ได้ กร๊าก-กกกกกกกกกกกกกกกกก

ต้องไปหารูเข้า/แลกบัตร/ยื่นเรื่อง/โดนตรวจ ฯลฯ

กรุงเทพฯ แกล้งเค้า-าาาาาาาาาาาาา (TT[  ]TT)

พอเข้าห้างได้ก็นั่งรอจนแกร่วกว่าพี่ๆ เราจะมา

(มันไซโคตรงที่ป๊ะป๋ามานั่งรอด้วยนี่แหล่ะ ซีด-ดดดดดดดดดด)

ข้ามๆ ถึงเวลาเปิดบู้ทเปิดงาน โฮก-กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ในงานมีบูทเปิดเยอะแยะเลย แต่ข้างๆ เรายังไม่มา........

งานเปิดไปได้สักพักแล้ว แต่ข้างๆ เราก็ยังไม่มา.................

ขายของออกไปบ้างแล้ว แต่ข้างๆ ก็ยังไม่มา...........................

รู้ตัวอีกที!

พะ พะ พะ พี่แพนนี่หว่า!!!!!!!!!!!!!!!!!

พี่แพนเปิดบูทอยู่ข้างตรู!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ม่าย-ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(วิ่งไปหลบหลังนากา ตื่นเต้นอย่างแรงเหมือนคนเป็นโรคลิงค่างสิงสู่)

ดีใจ ดีใจมากๆเลย แต่ตื่นเต้นมากกว่า (=>________<=)

ไม่รู้ว่าพูดอะไรออกไปมั้ง พี่เค้าจะว่าเราเกรียนมั้ยหว่า

(แอบเฟลลูกค้าร้านเราไปบังหน้าบูทพี่เค้า ซิกๆๆ)

โหมดระบายความในใจต่อพี่แพน ไม่โปรดรับอ่านก็ข้ามโล้ด~!

ดีใจ~ ดีใจโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เกิดมาไม่เคยดีใจอะไรเท่านี้มาก่อนเลย

ได้คุยกับพี่เขา ได้สึเคบุจากพี่เขา ได้ขนมจากพี่เขา

ชีวิตนี้ยังจะต้องการอะไรมากกว่านี้อีกไอ้ดา!!!!!

รักพี่แพนมากๆ อยากเป็นกำลังใจให้

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ไอ้ดาก็เป็นแฟนของพี่แพนตลอดไป

หนูรักลูกๆ ของพี่ทุกคนมากๆ

ลูกๆ ของพี่คือแรงบันดาลใจของหนูเสมอมาและตลอดไป

ไม่ว่าใครจะว่าอะไรพี่แพนก็ไม่ต้องใส่ใจ

รักของพี่คือตัวตนของพี่ ฝันของพี่ก็คือของพี่

ไม่มีใครจะมาเปลี่ยนมันได้นอกจากตัวพี่เอง

เพราะฉะนั้น.... เอ่อ.....

(จะพูดเองยังอายเลยวุ้ย!)

"ช่วยรับฟังเสียงกำลังใจเล็กๆ ของหนูด้วยนะค่ะ!"

(อารมณ์เหมือนเป็นคุณน้องดอกไม้ในเรื่องมาครอส7เลยวุ้ยตรู)

ต่อๆ....

ในงานมีแฟนรีบอร์นให้ความสนใจลูกๆ ไอ้ดาในถุงปุ๋ยกันมากพอดูเลย ดีใจจัง อร๊าง~

แต่ปฏิกิริยาที่เหมือนกันก็คือ "จะเอาไอ้ตัวใหญ่อ่ะ!" เหอๆๆ

แน่นอนว่าที่ขายหมดก่อนใครเพื่อนคือคุณฮิ!

ที่เหลือจึงไม่ได้ปู่จีไปชม (<-- ปู่แอบน้ำตาซึมไม่มีใครแล)

ในงานก็มีอะไรๆ ให้ลัลล้า~ เล่นตลอดทั้งงานเลย

ไอ้ดาก็แอบหนีงานเฝ้าบูทไปมั้งตามเคย เหอๆๆ

ขอข้ามมาที่ช่วงงานเลิกประมาณ 6 โมงเย็นเลยแล้วกัน....

แท็กซี่กรุงเทพฯ ใจร้าย!!!!!!! (TT[         ]TT)

ไม่รับพวกเค้าสักกะคัน ซิกๆ

เห็นพวกเค้าบ้านนอกขนาดนั้นเชียะ ซิกๆๆ

สุดท้ายจึงได้งัดแผนก่อนตายขึ้นมา คือ... เดิน!

เดินจากหน้าเซนทรัลเวิร์ลไปราชเทวี!

ไกลมั้ย? ไม่รู้จิ ที่แน่ๆ... เหนื่อยสาด-ดดดดดดดดดดดดดดดด

สงสารพี่ๆ ที่ต้องมาแบกสัมภาระของไอ้ดา ขอโทษนะค่า (TT[   ]TT)

กลับไปนอนสลบตายบ้านลุงโดม........

---------------------------------------------------------------------------------

อาทิตย์ที่ 6

งวดนี้กว่าจะมาถึงก็เกือบห้างเปิด (ไอ้ดาล่อใส่ชุดเทนชิมาจากบ้านเลย เปรี้ยว!)

ลากกระเป๋าเข้าห้าง เปิดบู้ท แต่งตัว บลาๆๆ

วันนี้พี่เอ็กซ์ก็วิ่งวุ่นตามเคย (TT__________TT)

(ลงไปกะไปอ้อนให้เต็มที่แท้ๆ เศร้า.....)

อ้อ~! ได้ของขวัญจากพี่แพนด้วย กรี้ด-ดดดดดดดดดดดดดดดดด

เป็นโปสเตอร์แข็งรูปอิซึกายะคุงกับคุณมัทสึโมโตะ!!!

ร้าก-กกกกกกกกกกกกกกกคู่นี้ โฮก-กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ถ้าหิ้งคนนี้จะได้กะตัวเมีย ก็ขอเชียร์อาเจ๊คนนี้นี่แหล่ะ กร๊าก-กกกกกกกกกกกกกก

วันนี้คอสเป็น "ฮินานาอิ เทนชิ" จาก TOUHOU

เหอๆๆ ใครเห็นหมูเทนชิก็ไม่ต้องตกใจ ไอ้ดาเองจ้า~

แอบกลัวหนุ่มๆ กรุงเทพฯ เล็กน้อย เหอๆๆ

คิดมาก? ขอถามหน่อยเต๊อะ ถ้ามีผู้ชายมาพูดว่า

"เทนชิครับ ขออุ้มเทนชิถ่ายรูปหน่อยได้มั้ยครับ?"

- ชิ้ง -

เอ่อ... จะดีเหรอค่ะ หนักนะเพ่ แถมจะผิดผีกันเปล่าๆ นา

ไม่อยากมีสามีด้วยประการนานาทั้งปวง ขอบคุณค่ะ

บางคนมาแบบ "เทนชิครับเอาหินทุบหน้าผมหน่อย"

ไม่ก็ "เอาดาบแทงหัวใจผมที" .....อันนี้สยองอ่ะ

แต่ที่เคืองที่สุดก็คือ คนที่มาสั่งให้ตรูโพสท่า

"เอาหินท่าหนึ่งนะ" / "เอาดาบอีกท่าหนึ่งนะ"

และไอ้คนที่บังอาจมาว่าอ๊อฟที่พี่เซนตั้งใจทำให้ไอ้ดา!

"ผมว่าหินมันแหลมไปนะ มันต้องเป็นแบบนี้ แบบนั้ย บลาๆๆ"

.....

เอ่อ ไอ้เมบเอ๋ย~!

เลยตอบเกรียนสวนไปว่า "เป็นเหลี่ยมไว้แทงหัวคนตายไงค่ะ"

ไม่ไหวแล้ว ให้ลุงถ่ายภาพแค่คนเดียวแล้ว ลุงพอใจก็เปลี่ยนชุดโล้ด~

กลับเป็นโอตาคุสามัญนี่แหล่ะ ไม่มีใครแล สบายใจ เฮ้อ~

เรื่องให้เคืองก็มีแค่นี้แหล่ะ ที่จริงมีอีกเรื่อง เป็นเรื่องที่เราก็รู้ๆ กันอยู่

เอาไว้อดไม่ได้จริงๆ เมื่อไหร่ค่อยทำเอนทรี่พลีชีพ เหอๆๆ

อ้อ~ งานนี้มีประมูลถุงปุ๋ยด้วย เห็นอยากได้กัน อิอิอิ

แน่นอนว่าคนที่ถูกประมูลไปแพงที่สุด คือ คุณฮิ! (รองมาก็สับปะรด)

คนอื่นๆ ก็มีบ้านใหม่กันหมดแล้ว แต่ที่น่าเศร้าก็คือ...

สุดหูรูดถูกทิ้ง-งงงงงงงงง!!!!!!!!

คือมีคนมาตั้งราคาคุณพี่ไว้แล้ว แต่ไม่มาเอาจนกระทั้งปิดการประมูลไปตอนบ่าย 3

ความจริงมีคนอื่นมาขอซื้อแล้ว แต่ด้วยจรรยาบัญบางอย่างของไอ้ดาจึงปฏิเสธไป

จนแล้วจนรอด ปิดบูทไปก็ปาเข้าไปเกือบ 6 โมง ก็ไม่มีใครมา...

คุณพี่น่าสงสารโคตรๆ! งานนี้รักคุณพี่ขึ้นมาจมเลย แง้~

(คนตั้งราคา ไม่สงสารคุณพี่สุดหูรูดหน่อยเหรอคร้า~ ใจย้าย ซิกๆ)

โหมดความในใจถึงคนที่ห่วงใยแต่ห่างไกลกว่า 700 กม. ไม่โปรดเชิญข้าม

อยากอ้อน-นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

เค้าลงไปเพื่อไปอ้อนน้า~ เค้าอยากอ้อนน้า~ มี้~

แต่เห็นพี่เอ็กซ์ยุ่งตลอดเลย บรรยากาศก็มาคุ้-มาคุ

แถมมีคนล้อมหน้าล้อมหลังพี่เอ็กซ์ตลอดเลย เค้าเข้าปายม่ายด้ายอ่า~ (TT[  ]TT)

อยากอ้อน~!!! (กู้ก้องร้องตะโกน ณ โขดหินเอาแต่ใจ)

พี่เอ็กเป็นแรงใจให้ไอ้ดาตลอดตั้งแต่ที่ได้รู้จักกัน

โดฯ 8059 เล่มนี้จะไม่มีวันเสร็จถ้าไม่มีเสียงพี่เป็นแรงใจ

(เจ้าตัวไม่รู้หรอก ไอ้ดาเมคเอาเองว่าจะทำโดฯเล่มนี้ให้เป็นของขวัญพี่เอ็กซ์)

ขอบคุณที่ลูบหัวหนู

ขอบคุณที่หอมแก้ม

ขอบคุณที่ดูแลเรื่องบูทให้

ขอบคุณที่ห่วงใยกัน

รักพี่เอ็กซ์มากๆ นะคะ

เรื่องงานก็เพลาๆ ลงบ้าง เดี๋ยวจะไม่สบายเอา... เป็นห่วงจริงๆ นะเนี่ย

(เหมือนสาวน้อยที่เขียนจดหมายรักให้รุ่นพี่ชมรมเคนโด้ที่แอบชอบเลยวุ้ยตรู อร๊าง~งงง)

ต่อๆ (รอบ2)

หลังงานก็เก็บข้างของ ป๊ะป๋ามะม้าก็มารับไปกินข้าว

เสร็จแล้วก็กลับไปนอน

วันรุ่งขึ้นก็ออกเดินทางกลับแต่เช้า (จันทร์ที่ 7)

ถึงจอมทองก็เกือบเย็นๆ แล้ว

ติดรถพี่ชายมาเชียงใหม่เพื่อกลับมาทำงานต่อในวันอังคารที่ 8

ตกเย็นก็มานั่งอัพบล็อกอย่างที่ท่านเห็นนี่แล

----------------------------------------------------------------------------------

นี้เป็นเหตุการณ์คร่าวๆ ของการเดินทางครั้งนี้ (<-- คนอ่าน : คร่าวตรงไหนฟ่ะ!)

งานนี้ก็ได้ความทรงจำดีๆ มาเพียบ (ไอ้ที่แย่ก็เยอะแต่ทำเป็นไม่พูดถึงน่ะ)

อ้อ~ แน่นอนว่าทรัพย์ก็จางไปตามคาด

อือ? อ้อ ก็ไม่มากหรอก ราวๆ ครึ่งหมื่นเหมือนเคย 555+

(หมดกะที่ไหนมากสุดคงรู้กันสินะ เหอๆๆ)

เดี๋ยววันอาทิตย์ขอเข้าไปเคลีร์ยหนี้สินกันที่สตูฯ นะจ๊ะ

โดยเฉพาะไอ้ของฝากลมเนี่ย อิอิอิ

เจอกันเจ้า~

ปล. รักคนอ่าน หลงคนเมนท์ ใครไม่เมนท์จะแช่งมาน... เหอๆๆ

ปล.2 ไอ้นาย เอ็งก็เข้ามาเจอะตรูด้วยนะเอ็ง ไม่มาตาย!

สู้ต่อไป! มนุษย์เฟลสุดขอบฟ้าทั้งหลาย~!!!

edit @ 9 Jul 2008 12:31:03 by ·÷±‡± Dako ±‡±÷

edit @ 10 Jul 2008 16:58:28 by ·÷±‡± Dako ±‡±÷·